|
 |
|
Eu non teño mágoa do picariño que mira con ollos encalmados de boi cando os automóbiles pasan pola súa porta. Eu non teño door do picariño que non corre detrás dos autornóbiles. Fame que pase o picariño, sempre será feliz.
Os rapaces da miña terra corren sempre detrás dos automóbiles. |
|
|
Eu
teño mágoa do rapaz que sinte formigueiros nos pés
cando os automóbiles pasan pola súa porta. Eu teño
door do pícaro que corre detrás dos automóbiles.
Os rapaces inquedos que andan probando as súas forzas en tódalas
máquinas non encherán os seus anceios de felicidade.
