![\"Chegou](\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/negrinho-cubano.png\")
<\/a>Unha noite de estrelas xurdeu no seu max\u00edn a idea de sa\u00edr polo mundo \u00e1 cata de riquezas. Tam\u00e9n Panchito sinteu, como t\u00f3dolos mozos da aldea, os anceios de emigrar. E unha ma\u00f1\u00e1n de moita tristura gabeou polas escaleiras dun trasatl\u00e1ntico.<\/p>\nPanchito \u00eda cami\u00f1o da Habana e os seus ollos mollados e brilantes esculcaban no mar as terras deixadas pola popa.<\/p>\n
Nunha r\u00faa da Habana o negro Panchito tropezou cun home da s\u00faa aldea e confesoulle saloucando:<\/p>\n
\u2014 Ai, eu non me afago nesta terra de tanto sol; eu non me afago con esta xente. \u00a1Eu morro!<\/p>\n
Panchito retornou \u00e1 aldea. Chegou probe i endeble; pero trouxo moita fartura no coraz\u00f3n. Tam\u00e9n trouxo un sombreiro de palla e mais un traxe branco…<\/p>\n
Compartir isto:<\/h3>- <\/div><\/li>
- Tweet<\/a><\/li>
![](\"\/\/assets.pinterest.com\/images\/pidgets\/pinit_fg_en_rect_gray_20.png\")
<\/a><\/div><\/li>- M\u00e1is<\/span><\/a><\/li>
- <\/li><\/ul>
- Compartir en Tumblr<\/a><\/li>
- Correo-e<\/span><\/a><\/li>
- Imprimir<\/span><\/a><\/li>
- <\/li><\/ul><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Chegou das Am\u00e9ricas un home rico e trouxo consigo un negri\u00f1o cubano, coma quen trai unha mona, un papagaio, un fon\u00f3grafo… O negri\u00f1o foi medrando na aldea, onde deprendeu a falar con enxebreza, a puntear mui\u00f1eiras, a botar aturuxos abrouxadores. Un d\u00eda morreu o home rico e Panchito trocou de amo para gana-lo pan. Co […]<\/p>\n
- <\/div><\/li>
- Tweet<\/a><\/li>
<\/a><\/div><\/li>- M\u00e1is<\/span><\/a><\/li>
- <\/li><\/ul>
- Compartir en Tumblr<\/a><\/li>
- Correo-e<\/span><\/a><\/li>
- Imprimir<\/span><\/a><\/li>
- <\/li><\/ul><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Chegou das Am\u00e9ricas un home rico e trouxo consigo un negri\u00f1o cubano, coma quen trai unha mona, un papagaio, un fon\u00f3grafo… O negri\u00f1o foi medrando na aldea, onde deprendeu a falar con enxebreza, a puntear mui\u00f1eiras, a botar aturuxos abrouxadores. Un d\u00eda morreu o home rico e Panchito trocou de amo para gana-lo pan. Co […]<\/p>\n
- Correo-e<\/span><\/a><\/li>
- Tweet<\/a><\/li>