![\"A\u00ednda](\"http:\/\/manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/apostolos.gif\" "\\"A\u00ednda")
A\u00ednda est\u00e1 no areal a osamenta do barco, como unha espi\u00f1a de peixe xigante cuspida polo mar.<\/p>\nA\u00ednda est\u00e1 no areal a osamenta do barco, como unha espi\u00f1a de peixe xigante cuspida polo mar.<\/p>\n
Cando non hab\u00eda tanto progreso, os nenos enredaban con barqui\u00f1os de cortiza afac\u00e9ndose a seren mari\u00f1eiros, e cando chegaban a vellos, enredaban cun barco verdadeiro para non decatarse da s\u00faa inutilidade.<\/p>\n
Os doce vellos m\u00e1is vellos da vila ti\u00f1an sempre un barco e un aparello para enredar. Alcum\u00e1banse “ap\u00f3stolos” porque nos Oficios de Semana Santa lav\u00e1balles os p\u00e9s o se\u00f1or abade.<\/p>\n
Nos d\u00edas mornos de sol largaban o aparello. Eu non digo que collesen peixe para vender; mais algunhas veces pescaban para unha caldeirada i ent\u00f3n ench\u00edanse de fachenda.<\/p>\n
As xentes aventur\u00e1banse a pronostica-lo bo tempo con iste dito: “Ma\u00f1\u00e1n pode ir \u00f3 mar o aparello dos ap\u00f3stolos”. E non hab\u00eda nada que magoase m\u00e1is \u00f3s probes vellos no seu coraz\u00f3n.<\/p>\n
Daba xenio velos cami\u00f1ar en ringleira levando o aparello \u00f3 lombo.<\/p>\n
Cando se lles lembraba a s\u00faa probeza con calquera ben, agradec\u00edano con dinidade:<\/p>\n
\u2014 Tanto ben como nos fas, que che fagan a ti cando chegues a vello.<\/p>\n
Todos ti\u00f1amos reparo en pousar un codelo de boroa nas s\u00faas mans, como se f\u00e1i \u00e1 xente terrestre que prega nas portas. A esmola \u00e9 boa para os que est\u00e1n afeitos a recibila; un mari\u00f1eiro que chega a probe por chegar a vello morrer\u00eda de vergonza cando sentise, no lombo, o peso das folicas limosneiras. O progreso trouxo riquezas e trouxo fames. Os “ap\u00f3stolos” foron morrendo e os vellos de hoxe en d\u00eda andan a pedir polas portas dos ricos que te\u00f1en barcos e non van \u00f3 mar<\/p>\n
![](\"\/\/assets.pinterest.com\/images\/pidgets\/pinit_fg_en_rect_gray_20.png\")
<\/a><\/div><\/li>A\u00ednda est\u00e1 no areal a osamenta do barco, como unha espi\u00f1a de peixe xigante cuspida polo mar. Cando non hab\u00eda tanto progreso, os nenos enredaban con barqui\u00f1os de cortiza afac\u00e9ndose a seren mari\u00f1eiros, e cando chegaban a vellos, enredaban cun barco verdadeiro para non decatarse da s\u00faa inutilidade.<\/p>\n