{"id":340,"date":"2013-08-16T00:01:01","date_gmt":"2013-08-15T22:01:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/?p=340"},"modified":"2013-07-02T00:22:23","modified_gmt":"2013-07-01T22:22:23","slug":"o-fillo-de-rosendo","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/o-fillo-de-rosendo\/","title":{"rendered":"O fillo de Rosendo"},"content":{"rendered":"

O\"O<\/a> fillo de Rosendo andaba aboiado polas r\u00faas amostrando a s\u00faa faciana albeira de mozo malmantido. As letras que deprendera non eran dabando para vivir do traballo da testa e o se\u00f1or\u00eda conquerido non lle deixaba vivir do traballo das mans. Botara tres anos de bachillerato e xan non pod\u00eda traballar… E a forza de “pitillos” regalados foi matando a cobiza de outras regal\u00edas da mocedade.<\/p>\n

O fillo de Rosendo xungueose a unha muller, vella, gorda e rica, porque diante de si non aviscaba m\u00e1is que o pan da esclavitude. \u00a1Gran desgracia! Porque hai algo peor que traballar para non morrer de fame i \u00e9 casarse para poder comer t\u00f3dolos d\u00edas.\u00a0<\/p>\n

O fillo de Rosendo foi \u00f3 casoiro como vai un meni\u00f1o a unha cesta de melindres, sen decatarse da s\u00faa desgracia, porque a\u00ednda non se fixera cargo de que a ledicia de comer con fame ten o seu remate na fartura e o casoiro non o ten m\u00e1is que na morte.<\/p>\n

O fillo de Rosendo f\u00edxose dono de alg\u00fans pesos nas v\u00edsperas do casamento e cando se casou levaba oito d\u00e9cimos de loter\u00eda nos petos do seu traxe novo.<\/p>\n

E cando o fillo de Rosendo xa estaba encarado coa s\u00faa desgracia, chegou a loter\u00eda e p\u00faxolle nas mans unha chea de miles de pesos, que non eran da s\u00faa muller, que eran seus mesmamente, porque de certo que xa os levaba consigo cando foi \u00e1 eirexa…<\/p>\n

A sorte chegou tarde e agora o fillo de Rosendo anda sempre aparellado coa s\u00faa muller, que \u00e9 o seu drama.<\/p>\n

Compartir isto:<\/h3>