{"id":380,"date":"2013-09-02T00:01:21","date_gmt":"2013-09-01T22:01:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/?p=380"},"modified":"2013-09-02T15:42:59","modified_gmt":"2013-09-02T13:42:59","slug":"dona-florinda","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/dona-florinda\/","title":{"rendered":"Do\u00f1a Florinda"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda.png\" target=\"_blank\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" data-attachment-id=\"384\" data-permalink=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/dona-florinda\/donha-florinda\/\" data-orig-file=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda.png\" data-orig-size=\"500,770\" data-comments-opened=\"1\" data-image-title=\"Do\u00f1a Florinda &amp;#8211; Cousas de Castelao\" data-image-description=\"\" data-image-caption=\"\" data-large-file=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda.png\" class=\"alignright  wp-image-384\" alt=\"Do\u00f1a Florinda - Cousas de Castelao\" src=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda.png\" width=\"250\" height=\"385\" srcset=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda.png 500w, http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/donha-florinda-194x300.png 194w\" sizes=\"auto, (max-width: 250px) 100vw, 250px\" \/><\/a>Do\u00f1a Florinda casouse con Fungueiri\u00f1o e viveu l\u00faa tras l\u00faa en espera dun fillo que non chegou. Lai\u00e1ndose da s\u00faa cativa sorte, do\u00f1a Florinda pasaba as horas mortas na solaina escoitando o chouqueleo triste das gali\u00f1as po\u00f1edoras. Fungueiri\u00f1o era xogador e morreu do coraz\u00f3n, deix\u00e1ndolle \u00e1 probe fidalga os anceios fanados de acari\u00f1ar un fillo.<\/p>\n<p>O loito sent\u00e1balle ben a do\u00f1a Florinda e a carne branca dos seus brazos chamou polas olladas a furto de don Roque. A boa fidalga soupo despertar un amor serodio no peito do solteir\u00f3n e logrou casarse de segundas. E dispois de casada remenceulle novamente o degoro de ser nai, e a\u00ednda viveu, l\u00faa tras l\u00faa, en espera dun fillo que non chegou. Don Roque foise do mundo e do\u00f1a Florinda quedouse soia diante dos seus anceios fanados.\u00a0<!--more--><\/p>\n<p>Pasaron moitos anos. Arestora do\u00f1a Florinda \u00e9 unha velli\u00f1a chuchada polo tempo; tan velli\u00f1a e tan mirradi\u00f1a que xa parece unha reliquia. Agora, no remate da s\u00faa longa vida, \u00a1quen o dir\u00eda!, do\u00f1a Florinda olla cumpridos os seus vellos anceios. A chocheira f\u00edxolle creer que ten un fillo e calquera d\u00eda qu\u00e9dase morta de ledicia, da ledicia de ser nai.<\/p>\n<p>A boa da fidalga \u00e1ndalle dicindo a todos:<\/p>\n<p>\u2014 \u00bfNon sabedes? Nasceume un fillo.<\/p>\n<p>E todos se botan a rir porque as xentes xa non saben emocionarse.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Do\u00f1a Florinda casouse con Fungueiri\u00f1o e viveu l\u00faa tras l\u00faa en espera dun fillo que non chegou. Lai\u00e1ndose da s\u00faa cativa sorte, do\u00f1a Florinda pasaba as horas mortas na solaina escoitando o chouqueleo triste das gali\u00f1as po\u00f1edoras. Fungueiri\u00f1o era xogador e morreu do coraz\u00f3n, deix\u00e1ndolle \u00e1 probe fidalga os anceios fanados de acari\u00f1ar un fillo. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[4],"tags":[16],"class_list":["post-380","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-cousas","tag-vellos"],"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p1LwQO-68","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/380","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=380"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/380\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":464,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/380\/revisions\/464"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=380"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=380"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=380"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}