{"id":50,"date":"2010-04-29T23:38:31","date_gmt":"2010-04-29T21:38:31","guid":{"rendered":"http:\/\/manuelrivas.com\/cousas_temp\/?p=50"},"modified":"2013-07-07T22:27:55","modified_gmt":"2013-07-07T20:27:55","slug":"cando-eu-era-rapaz","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/cando-eu-era-rapaz\/","title":{"rendered":"Cando eu era rapaz"},"content":{"rendered":"

I<\/strong><\/p>\n

Cando en era rapaz chegou Ram\u00f3n Carballo; vi\u00f1a con chaqueta de tarazona forrada de baeta vemella e unha gorra con visera de carei, como ve\u00f1en os que van a navegar. Tam\u00e9n tra\u00eda o peito tatuado, que ben lle mirei eu un paxaro cunha carta no peteiro e o seu nome debaixo.<\/p>\n

L\u00e9mbrome que Ram\u00f3n Carballo foi a Bos Aires e volveu sen cartos. Logo foi \u00e1 Habana e non trouxo di\u00f1eiro. Despois foi a New York e volveu tan probe corno fora. Ram\u00f3n Carballo a\u00ednda foi a non se sabe \u00f3nde e non volveu m\u00e1is.<\/p>\n

II<\/strong><\/p>\n

Eiqu\u00ed compr\u00eda escribir unha novela; pero eu son horne de ben e non debo conta-lo que non sei. Pero novela haina.<\/p>\n

III<\/strong><\/p>\n

M. Lavalet gana o seu pan vendendo restos hum\u00e1ns. M. Lavalet \u00e9 un home arrepiante: ollos roxos de vidro, cabelos mortos de peluca vella, regos secos de suor luxado na testa, friaxe de \u00e9ter nas mans e nos beizos a sustancia de moitos venenos.<\/p>\n

Iste home vive no terceiro piso dunha r\u00faa estreita de Par\u00eds.<\/p>\n

Un d\u00eda chamei cos cotelos \u00e1 porta i entrei… Unha sala chea de \u00f3sos hum\u00e1ns, alg\u00fans a\u00ednda frescos, compo\u00f1\u00eda o “comercio ” para m\u00e9dicos. Na sala de “curiosit\u00e9s”, para cosmopolitas, hab\u00eda moitas cousas: un feto momificado oll\u00e1ndose o embigo, unha caveira de gorila coa s\u00faa cresta de casco guerreiro, a pelexa da cabeza dun chino para sere colocada nunha armadura de escaiola.<\/p>\n

\"Cando<\/a>Cando M. Lavalet soupo que eu era pintor amostroume unha gran coleici\u00f3n de coiros hum\u00e1ns tatuados e curtidos para facer petacas, carteiras…<\/p>\n

Un dos co\u00edros era do peito dun home, representando un paxaro cunha carta no peteiro e debaixo do dese\u00f1o campaba iste nome: Ram\u00f3n Carballo.<\/p>\n

Compartir isto:<\/h3>