![\"Todos](\"http:\/\/manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/sinforosa.gif\" "\\"Todos")
Todos cantos sab\u00edan algo da hestoria da vila en que eu nac\u00edn, xa repousan debaixo dos terr\u00f3ns.<\/p>\nTodos cantos sab\u00edan algo da hestoria da vila en que eu nac\u00edn, xa repousan debaixo dos terr\u00f3ns.<\/p>\n
A si\u00f1a Sinforosa era unha velli\u00f1a que t\u00f3dolos d\u00edas pasaba o mar porque era mandadeira de oficio, como xa fora s\u00faa nai s\u00faa avoa e cicais t\u00f3dalas s\u00faas devanceiras, dendes que os da banda de ac\u00e1 tiveron comercio cos da banda de al\u00e1. Era honrada ou parec\u00eda selo pois viv\u00eda do seu creto de muller de ben. Engaioleira e faladora con todos, ti\u00f1a sempre, para a xente fidalga, un caravel na s\u00faa boca chuchada. A si\u00f1a Sinforosa sab\u00eda t\u00f3dalas traxedias do mar naquela traves\u00eda.\u00a0<\/p>\n
Nos d\u00edas de tempo ru\u00edn, cando funga o vento nas cordas e os salseiros varren a cuberta do barco, a si\u00f1a Sinforosa met\u00edase en si e rezaba pola s\u00faa ialma.<\/p>\n
Nos d\u00edas mainos a si\u00f1a Sinforosa rezaba polos afogados. O barco \u00eda andando cara \u00e1 banda de al\u00e1 e a mandadeira \u00eda rezando sempre.<\/p>\n
\u2014 Un padrenuestri\u00f1o polo Xan de Codeso, que morreu afogado un d\u00eda da Candelaria.<\/p>\n
\u2014 Unha salve por do\u00f1a Rosa Faxardo, que se botou a afogar na punta da Falcoeira.<\/p>\n
\u2014 Un padrenuestri\u00f1o, unha salve e unha avemar\u00eda polas catro fillas do Belurico, que morreron de volta do mercado.<\/p>\n
\u2014 Unha salve por Ram\u00f3n Collazo, que o levou un c\u00f3ngaro e nunca m\u00e1is apareceu.<\/p>\n
As\u00ed segu\u00eda rezando, rezando sempre, por todos cantos morreron naquel cami\u00f1o do mar. A vella mandadeira gardaba na memoria os nomes dos afogados e as datas das traxedias.<\/p>\n
Un d\u00eda reparei que a si\u00f1a Sinforosa rezou por “un rapaci\u00f1o que morreu en Tronco”, e pergunteille:<\/p>\n
\u2014 \u00bfQuen foi o rapaci\u00f1o que morreu en Tronco, si\u00f1a Sinforosa?<\/p>\n
I ela respondeume:<\/p>\n
\u2014 Non o sei, meu amanti\u00f1o; ise afogado non \u00e9 do meu tempo pois xa rezaba por el a difunta de mi\u00f1a avoa, que no Ceo estea.<\/p>\n
A si\u00f1a Sinforosa morreu xa, e de tantas traxedias non quedan m\u00e1is que tres ou catro cruces de madeira chantadas nas pedras de beiramar. A vella mandadeira levou \u00f3 Al\u00e9n a hestoria de t\u00f3dolos afogados da vila en que eu nac\u00edn.<\/p>\n
Unha vez que atravesei o mar, sent\u00edn dentro do meu peito o baleiro de tanto esquecimento e en nome de t\u00f3dolos afogados preguei:<\/p>\n
\u2014 Un padrenuestri\u00f1o pola sif\u00eda Sinforosa<\/p>\n
![](\"\/\/assets.pinterest.com\/images\/pidgets\/pinit_fg_en_rect_gray_20.png\")
<\/a><\/div><\/li>Todos cantos sab\u00edan algo da hestoria da vila en que eu nac\u00edn, xa repousan debaixo dos terr\u00f3ns. A si\u00f1a Sinforosa era unha velli\u00f1a que t\u00f3dolos d\u00edas pasaba o mar porque era mandadeira de oficio, como xa fora s\u00faa nai s\u00faa avoa e cicais t\u00f3dalas s\u00faas devanceiras, dendes que os da banda de ac\u00e1 tiveron comercio […]<\/p>\n