{"id":69,"date":"2010-04-29T23:53:23","date_gmt":"2010-04-29T21:53:23","guid":{"rendered":"http:\/\/manuelrivas.com\/cousas_temp\/?p=69"},"modified":"2013-07-06T00:01:23","modified_gmt":"2013-07-05T22:01:23","slug":"camino-esquecido","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/camino-esquecido\/","title":{"rendered":"Cami\u00f1o esquecido"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido.png\" target=\"_blank\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" data-attachment-id=\"400\" data-permalink=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/camino-esquecido\/caminho-esquecido\/\" data-orig-file=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido.png\" data-orig-size=\"500,370\" data-comments-opened=\"1\" data-image-title=\"Cami\u00f1o esquecido &amp;#8211; Cousas de Castelao\" data-image-description=\"\" data-image-caption=\"\" data-large-file=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido.png\" class=\"alignright  wp-image-400\" alt=\"Cami\u00f1o esquecido - Cousas de Castelao\" src=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido.png\" width=\"250\" height=\"185\" srcset=\"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido.png 500w, http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido-300x222.png 300w, http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-content\/uploads\/caminho-esquecido-405x300.png 405w\" sizes=\"auto, (max-width: 250px) 100vw, 250px\" \/><\/a>Cami\u00f1o esquecido que xa non vai a ningures. Un cami\u00f1o calzado de pedra, inzado de silvas ensarilladas e de ortigas arnaes, que se perde na boca moura dunha congostra.<\/p>\n<p>Eu sempre perguntaba a mi\u00f1a avoa: \u00bfOnde vai da-la &#8220;verea vella&#8221;? E mi\u00f1a avoa respond\u00edame con certo mist\u00e9reo: &#8220;Non vai a ningures, meu meni\u00f1o&#8221;.\u00a0<!--more--><\/p>\n<p>Aquela &#8220;verea vella&#8221; turraba por min e, cando me fixen home, arrisqueime a pasala. E m\u00e1\u00eds al\u00e1 da medo\u00f1enta congostra topeime cunha aldea sen xente.<\/p>\n<p>Casales de boa pedra, lagares que lembran fartura, trabes apodrecidas, moreas de tella; todo vai amortaxado con edras, silvas e loureiros, e por riba daquela vizosa vexetaci\u00f3n, as follas amarelas e vermellas dunha vi\u00f1a sen froito.<\/p>\n<p>Debaixo dunha nogueira seca senteime a debullar sentimentos que a\u00ednda hoxe est\u00e1n al\u00ed en espera&#8230;<\/p>\n<p>Cando volv\u00edn \u00e1 casa escoitei de mi\u00f1a avoa a hestoria da aldea esquecida.<\/p>\n<p>\u2014 Foi que os do lugar, armados ladr\u00f3ns, roubaron o mosteiro de Armenteira.<\/p>\n<p>\u00bb Agardando o intre do reparto da riqueza, o capit\u00e1n enterrouna en sitio segredo; mais \u00f3 seguinte d\u00eda o capit\u00e1n apareceu morto no seu leito e nunca m\u00e1is se soupo do tesouro.<\/p>\n<p>\u00bb Dende aquela todas foron desgracias. Morr\u00edan as xugadas, mer\u00e1banse os froitos, morr\u00edan entangara\u00f1ados os rapaces, sec\u00e1banse as fontes. Para escorrenta-lo mal fado ergueron cruceiros a eito.<\/p>\n<p>\u00bb De nada valeu nada. No remate s\u00f3upose todo e a\u00ednda hoxe o lugar est\u00e1 illado das xentes de ben.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Cami\u00f1o esquecido que xa non vai a ningures. Un cami\u00f1o calzado de pedra, inzado de silvas ensarilladas e de ortigas arnaes, que se perde na boca moura dunha congostra. Eu sempre perguntaba a mi\u00f1a avoa: \u00bfOnde vai da-la &#8220;verea vella&#8221;? E mi\u00f1a avoa respond\u00edame con certo mist\u00e9reo: &#8220;Non vai a ningures, meu meni\u00f1o&#8221;.\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[4],"tags":[9],"class_list":["post-69","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-cousas","tag-lembranzas"],"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p1LwQO-17","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=69"}],"version-history":[{"count":7,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":75,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69\/revisions\/75"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=69"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=69"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.manuelrivas.com\/cousas\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=69"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}